Öncelikle sormak istiyorum, iyi insan olmak isteyen var mı? Veya iyi insan kaldı mı? Peki, iyi insanlar nereye gittiler? Onları kimler, ne için küstürdü? Ve o insanlar bir kez daha dönmek istemezler mi?
İyi insanlar küsüp gitmişlerse, bu dünya da sadece kötüler mi kaldı? Eğer sadece kötüler kaldı ise biz de kötülerin içindemiyiz?
Bu gün kendi kendime hep bu soruları sordum.
Baykal?ı ve % 99?u Müslüman olan Türkiye Cumhuriyetinde son peygamber Hz. Muhammed (s.a.v) ?e dil uzatan CHP Genel Sekreteri Önder Sav?ı düşündüm.
Zaman, Vakit ve Yeni Şafak gazetelerinin olayın üzerine gidişini, yakaladıkları bir açıktan CHP ve Baykal ekibini köşeye sıkıştırmak için yoğun çaba sarf ettiklerine şahit oldum.
Yaptıklarının doğru olup olmadığını sorgulamıyorum. Bu konuda ne CHP?yi ne de Baykal?ı suçlamaya hakkımız yok. Önder Sav söylediklerinde haklı da olabilir!
İslam inancında Hac farz.
Ancak Önder Sav ben müslümanım demiyor.
Belki kendi inanışı içinde söyledikleri tamamen doğru ve merdane söylenmiş sözler. Neden olayı bir de bu yönü ile değerlendirmiyoruz?
CHP ve Baykal?ı inançlar konusunda köşeye sıkıştırmaya da kimseni hakkı yok. Eğer siz müslümansanız Baykal ve CHP aynı görüşte olmayabilir. Nitekim CHP?ye oy veren bazı insanlar partiden istifa ettiler. Hatta birçok CHP?li parti ile yollarını ebedi ayırdı .
Bana göre Önder Sav tebrik edilmelidir. İçindeki duygu ve düşüncesi ne ise açıkça söylüyor. Kimseden gizlemiyor. En önemlisi de bazıları gibi münafıklık yapmıyor.
Zaman, Vakit ve Yeni Şafak gibi dine aşırı duyarlı gazetelerin mahalle baskısı yapmalarını ve insanların gerçek düşüncelerini gizletmeye zorlamalarını anlamsız buluyorum.
Bana göre de Hıristiyanların Selçuk'ta (Efes) Meryem Ana?yı ziyaret ederek hacı olmaları anlamsız.
Turizm ve ticari açıdan düşünüldüğünde ise, inanç turizmi olarak çok yararlı. Tüm dünya Hıristiyanları gelsinler ziyaret etsinler hatta oralarda okullar açsınlar ve biz onların seranomilerini izleyelim paralarını alalım. Kendi kültürümüze güveniyorsak ta onları etkileyelim.
Aman gelmesinler, okul açmasınlar, arsa, ev satın almasınlar gâvura vatan satılıyor yaygaralarını yapanların kuru inanış ve duygu seli içinde olduklarını söyleyebilirim.
Dünya halklarının bize ve kültürümüze gösterdikleri hoşgörüyü, bizim de onların kültürüne karşı göstermemiz gerekiyor.
Türkiye de düşman ilan ettiğimiz Fethullah Gülen dünya ülkelerinde okul açıyor. Okulun bahçesindeki direğe Türk Bayrağı, sınıflara da Atatürk portresini asmıyor mu ?
Afrikalı, , Amerikalı, Koreli ve Rus çocukları bazılarının değiştirmeyi bile düşündüğü İstiklal Marşı'nı Ezbere okumuyor mu ?
Bu günlerde 6.sı düzenlenen Türkçe Olimpiyatları'nda 110 ülkenin çocukları Türkçe'lerini beğendirmek, bizden birileri olduklarını göstermek için sahnede Anadolu Türkülerini söylemiyorlar mı?
Farklı ülkenin çocuklarından kendi unuttuğumuz türküleri dinlerken kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Önder Sav kadar dürüst hareket ederek içinizdeki gerçek duyguyu söylemenizi istiyorum.
Bu manzara karşısında etkilenmeyecek Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı tanımıyorum. En CHP?lisinden en su katılmamış Atatürkçü'süne kadar herkesin tüyleri diken diken oluyordur.
Dünya ülkelerinin liderleri, sevgi dilinin gücü karşısında hayretlerini gizleyemiyorlar.
Şimdi size bir soru daha sormak istiyorum. Türkçe Olimpiyatlarını düzenleyen heyet final gecesine Şehitlerin Komutanı Orgeneral Büyükanıt Paşa?yı davet etse?
Şehitlerin Komutanı ben bu törene gelmiyorum. Zira bu törenin fikir babası Fethullah Gülen. Fethullah Gülen?de bir din adamı.
?Bir din adamı böyle muhteşem organizasyonu dünya çapında hem de çocuklarla başaramaz? DER Mİ ?
Fethullah Gülen ve ekibinin başarısına dünya şapka çıkarıyor.
Sadece Türkiye de şapka takma âdeti kalmadığı için çıkarmıyorlar! Şapkalıları da cesaret edip kimse davet etmiyor? Etseler onlarda şapka çıkaracak ve bu organizasyonu bir avuç eğitim gönüllüsünün omzundan alıp Büyük Türkiye?nin en önemli adımını atacaklar.
Büyük Türkiye kendine ve halkına güvenen yöneticilerle, büyük düşünen halkıyla BÜYÜK olur.
Fethullah Gülen din, dil, ırk ayrımı yapmadan dünya halklarının çocuklarına ulaşırken, Zaman Gazetesi Önder Sav?ın ayağına takılıp sürükleniyor.
İşte bu düşüncelerimi büyük düşünen adamın küçük düşünen gazete yöneticisinin kulağına fısıldamak istiyorum.
