Manşet: İZMİR'İN VE AZİZ KOCAOĞLU'NUN KURTARICISI...


DİLENCİ NİNE

Cami avlusunda dilenen nineyi gördüm
Hicabından gözlerini bile örtmüştü.

Bilemediğim dertleri belini iyice bükmüş
Anlaşılan insanlardan istemek dünyaya küstürmüştü.

Ninenin eski günleri hayalimde canlandı
Babası minik elinden tutunca heyecanlanırdı.

Bayramlarda koşar, oynar, şeker toplardı.
Annesi, babası sever, okşar ve koklardı.

Ne hayallerle yapmıştı çeyizlerini
En has kumaşa işlemişti seccadeleri

Ninede evlenmişti herkes gibi
Eşyasız evleri ona saray gelirdi

Birde çocuk isterlerdi mevladan
O da oldu. Üç çocuk verdi Yaradan

Çocuklar büyürken aralarına su sızdı
Kocası bazı hallerine çok kızardı

Ara sıra edilen kavgalar, çoğaldı
İkisi de bu halden çok bunalmıştı

Nine çaresiz baba ocağına döndü
Babası yirmi yıl önce ölmüştü

Ev sessiz, ocak sessiz, nine kimsesiz
Nine dünyada tek başına sahipsiz

Buğulu gözlerle hatırlar eski günlerini
Hiç düşünürmüydü çocukken bu hallerini

Bu haber 30/01/2009 tarihinde eklenmiştir.

Bu haberi paylaşın

Yorum Yaz

Bilgileriniz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu

 
 
Üye Girişi
Albümler
 

Enstrumental Radyo
Reklam Radyosu
Türkçe Pop Radyo